الْحَمْدُ
لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَ
نَسْألُهُ الكَرَامَةَ فِيماَ بَعْدَ الْمَوْتِ لَنَا وَ لِجَمِيعِ
الْمُؤْمِنِينَ. وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئاتِ أعْمَالِنَا.
مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ.
وَأشْهَدُ
أنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أنَّ
مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، أرْسَلَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَ
سِرَاجًا مُنِيرًا لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلىَ
الْكَافِرِينَ.
صلى
الله تعالى عليه وعلى آله وأولاده وأزواجه وأصحابه وأتباعه. وخلفائه الراشدين
المرشدين المهديين من بعده . ووزارئه الكاملين في عهده. خصوصا منهم على ساداتنا
أبي بكر وعمر وعثمان وعلي. وعلى بقية الصحابة والقرابة والتابعين. والذين اتبعوهم
بإحسان إلى يوم الدين،
رضوان
الله تعالى عليهم وعلينا أجمعين. أما بعد، فيا عباتد الله، اتقوا الله وأطيعوه. إن
الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون.
قال
الله تعالى فى كتابه الكريم:
بِسْمِ
اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الَّذِي
أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ.
صدق
الله العظيم
U
ime Allaha, Milostivog, Samilosnog!
Svaka
hvala, zahvala i pohvala pripadaju samo Allahu, dželle šanuhu. Salavat i selam
na posljednjeg Allahovog poslanika i miljenika Muhammeda, sallallahu alejhi ve
sellem, na njegovu časnu porodicu, čestite ashabe, kao i na sve one koji ga
slijede do Sudnjega dana.
A
zatim: dragi brate i poštovana sestro, danas je petak 30. muharrem 1439. ili 20.
oktobar 2017. godine. Ovo je 5. hutba u novoj godini. Prošli petak imasmo
temu, ,Prijeki lijek, a današnja je, ,Strah i čega se bojimo.'
Allah,
dž.š, kaže: ,,Onoga ko se bude Allahu pokoravao i uz to dobra djela činio, toga
čeka nagrada kod Gospodara njegova, takvi se neće ničega bojati i ni za čim
neće tugovati.'' (Bekare, 112.) ,,Koji ih gladne hrani i od straha brani.'' (Kurejš,
4.)
Cijenjeni
džemaate!
Hodajući viđamo poznanike koji nas ne
prepoznaju, skreću od nas poglede, događa se kada nas vide, iznenada mijenjaju
pravac kretanja ili se prave da nas nisu vidjeli. Tražimo odgovore zašto,
bezbeli, to je zato što su nas pritisnule brige i problemi, pa da na zidu ne vidimo vrata i prozore, samo
njegovo crnilo. Društvo se moderniziralo, tehnologija dosegnula visok stupanj,
ali unutra nam nešto zahladilo, možda zbog toga što hlad od težine života
tražimo pod krivim drvetom. A zbilja, mnogo štošta je je zahladilo i otupjelo,
i prema krivom se usmjerilo.
Od dana kad prohodamo nalazimo
se u dva stanja. Opijeni smo dunjalukom ili razočarani prevelikim očekivanjima.
Danski filozof Sören Kierkegaard, jednom je ustvrdio, da naša tjeskoba proizlazi iz
toga što smo mi konačna bića, a težimo za beskonačnošću. Uprava ta težnja je
izvor straha i tjeskobe. Koliko god je jak strah od života, još je jači strah
od smrti.
Hamad
ibni Seleme je onomad kazao: ,,Kada učenjak želi da svojim znanjem zadobije
Allahovu naklonost i zadovoljstvo, onda ga svi poštuju i strahuju pred njim, a
ako putem svoga znanja dođe samo do riznica i bogatstva, on tada od svega
strahuje.''
Neosporno je, da je strah sveobuhvatan i zajednički
svim stvorenjima, temelj mnogim izazovima i neprilikama. Zbog straha su ljudi
surovi, podli, zli. Od straha se ljudi promijene pa postanu dobri,darežljivi,
plemeniti, bogobojazni…
Znajmo da sva živa bića poznaju strah. Prvi
strah koji obuzima insana je strah da bude odvojen od roditelja, majke posebno.
Potom slijedi novi strah pred novim osobama i novim stvarima i izumima, novog
radnog mjesta. Čovjek odmalena uči da se boji Boga, munje, grmljavine, udara
struje, eksplozije, oružja, serijskih ubica, nepovoljnih zakona,... itd. (Enver
Alić)
Vjernikov susret sa strahom
Vjernik i
vjernica su ciljano iskušavani strahom, glađu, gubljenjem imetka i posla, smrću
najmilijih i najbližih, strahom za posao, za svoju firmu, svoju ušteđevinu,
stan, kuću i ostalo.
Ebu Hurejre r.a., prenosi da je Allahov
Poslanik s.a.v.s., rekao: „Vjernik i vjernica će biti neprestano iskušavani po
pitanju sebe, svoga djeteta i imetka, sve dok se ne susretnu sa Allahom dž.š.,
bez ikakva grijeha na sebi!“ (Sahih, Tirmizi)
Danas se zbog straha gubi vjera i budući
svijet, radi komfora, boljeg života i uživanja se gubi i napušta vjera.
Blagodati vode čovjeka luksuzu i uživanju, odavanju strastima, lijenosti u
ibadetima, oholom ponašanju do ljudi. U nevolji i bijedi je veoma teško saburiti
i očuvati hrz, obraz, iman i islam. Kada nam vjera postane jeftina, privjesak i
broš, tada dajemo prednost neistini i lažima a dunjaluk nam postane najveća
briga.
Lijek od straha gubljenja imetka i straha od smrti
Ako nas snađe nevolja, neimaštinja, bolest i
razni gubici, lijek je u strpljenju, kao što je kazao Allahov Poslanik s.a.v.s.:
„Ono što te je snašlo – nije te moglo mimoići, a ono što te je mimoišlo – nije
te moglo snaći!“ (Ebu Davud)
Poslanik, s.a.v.s., nas je podučavao kako da
se borimo protiv straha, učeći ovu dovu: ,,Euzu bi kelimaatillahit-taammati
min gadabihi ve šerri ibadihi
ve min hemezatiš-šejaatiini ve en jahduruun.” ,Utječem se Allahu pomoću
Njegovih savršenih riječi od njegove srdžbe, od zla Njegovih robova, od
šejtanskih došaptavanja i njihovog prisustva.‘
Strah od smrti liječimo i pojačanim zikrom, ujutro i naveče, učenjem Kur’ana, pridržavanjem vjerskih obaveza,
obavljanjem različiti nafila, čuvanja od loših misli, ne padanja u očaj, snaženjem
srca i traženja utočišta i zaštite kod Uzvišenog Allaha.
Mnogi strahovi i brige ponekad
doslovno guše čovjeka samo zato što on ne pozna i ne prihvaća sebe. Potrebno je
upoznati sebe. Nakon sebeupoznavanja slijedi prihvaćanje sebe. Ponavljati
treba, dobro je što postojim, i to upravo takav kakav jesam. Ja takav
obogaćujem ovaj svijet. Mudar je onaj koji prihvaća i voli sebe. Kukavica je
onaj koji bježi od sebe. Bog je mene želio i prihvatio. Ako me sam Bog voli
i prihvaća takvoga kakav jesam, onda nema nikakvoga razloga da se i ja sam ne
prihvatim. Nakon što smo sebe prihvatili moramo preći u ofenzivu, početi voljeti.
Trebamo još znati
Da brige i problemi, sreća i nesreća, da su
to sve prolazni segmenti života na ovom svijetu. Poslanik, salallahu alejhi ve
sellem je učio: „Bože moj, molim te za zadovoljstvo odredbom.“ Budimo sretni i
veseli: svjesni i radosni, da
smo muslimani, da nam je Gospodar Allah, da nam je propisana nafaka, da je sve
Allahova odredba, a treba li ostatak razloga za sreću uopće i nabrajati?
U svakoj prilici ponašajmo se kao muslimani,
što znači oslonimo se na svog Gospodara, a svaki je problem spram Njegove
veličine, mrva i manje od toga. Ali b. Muveffek je rekao: ,,Jednom sam
razmišljao o svojoj porodici i njenom siromaštvu, i šta je uzrok tome. Usnio
sam sam san i u snu vidio neki papir na kojem je pisalo:
Bismillahir-Rahmanir-Rahim. Sine Muveffekov, zar te strah siromaštva, a Ja sam
tvoj Gospodar?” Kada je bilo pred zoru, došao mi je neki čovjek noseći pet hiljada
dinara i rekao: ,,Uzmi to, o ti koji si slabog uvjerenja!” SubhanAllah! Jesmo
li i mi od onih koji su slabog uvjerenja? Stavimo osmijeh na lice i sjetimo se
da riječi zikra „Allahu ekber“ koje izgovoramo na namazu i izvan njega znače da
je Allah veći od svega! Veći od svega, i od mog i tvog problema. Zar zaista,
zbog dunjaluka da se brinem, a Gospodar mi Allah?
Uzvišeni Allah nam jasno kaže: ,,Njih se ne
bojte, Mene se bojte, ako ste vjernici!” Zato odbacimo strah od sebe i ponavljajmo:
„Hasbunallahu ve nime-l-vekil.“ Dosta je
nama Allah! Divan li je On zaštitnik!’
Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kaže: ,,Nećete ući u Džennet sve dok ne budete
vjerovali, a nećete vjerovati sve dok se ne budete međusobno voljeli. Hoćete li
da vas uputim na nešto, ako to budete radili, međusobno ćete se voljeti? Širite
selam među sobom!”(Muslim) U ovom hadisu selam znači mir.
Dakle, volimo
ljude oko sebe, budimo mirni i smireni i oko sebe širimo mir!
Dova
Allahu, od Tebe trazim zaštitu
od brige, tuge i žalosti. Od Tebe tražim zaštitu od slabosti i ljenosti. Od
Tebe tražim zaštitu od straha i škrtosti. Od Tebe tražim zaštitu da me dug ne
savlada i da me ljudi ne nadvladaju.
Molimo
Te Uzvišeni, obogati nas ljubavlju do naših džamija i do onih koji nas vode na
pravi put. Uzvišeni, učini da džamija budi naš ponos, džuma namaz, naša radost,
a islamska zajednica bude halka i uzdanica naša! Amin!
ألا
إن أحسن الكلام و أبلغ النظام. كلام الله الملك العزيز العلام. كما قال الله تبارك
و تعالي في نظم الكلام: و إذا قريئ القرآن فاستمعوا و أنصتوا لعلكم ترحمون.
عوذ
بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم: إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ
الْإِسْلَامُأ
[جلوس]
بارك
الله لنا و لكم و لسائر المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات الاحياء منهم و
الاموات يرحمتك يا أرحم الرحمين
الخطبة
الثانية
الحمد لله حمد الكاملين. و الصلاة و السلام علي
رسولنا محمد و آله و صحبه أجمعين. تعظيما لنبيه و تكريما لفخامة شأن شرف صفيه.
فقال عز و جل من قائل مخبرا و آمرا: إن الله و ملائكته يصلون علي النبي, يا أيها
الذين آمنوا صلوا عليه و سلموا تسليما.
اللهم
صلي علي محمد و علي آل محمد, كما صليت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد
مجيد.
اللهم
بارك علي محمد و علي آل محمد, كما باركت علي ابراهيم و علي آل ابراهيم, إنك حميد
مجيد.
اللهم
أصلح أحوالنا, و أحسن أعمالنا, و بلّغْنا مما يرضيك آمالنا, و ولِّ اُمورنا
خيارنا, و لا تولَّ اُمورنا شرارنا, و لا تؤاخذنا بما فعل السفهاء منّا, و كن لنا
و لا تكن علينا. اللهم اجعل هذا البلدآمنا, مؤمنا, مطمئنّا و سائر البلاد المسلمين
برحمتك يا أرحم الرحمين.
ان
الله يأمر بالعدل و الإحسان ، و ايتاء ذي القربي و ينهي عن الفحشاء و المنكر و
البغي يعظكم لعلكم تذكرون.
صدق
الله العظيم
Literatura: Tefsir ibni Kesir, Sahihul Buhari, Josip Milić, Nermina Piragić.
Sjedim
neki dan i razmišljam o prolaznosti svega. Sve se mijenja i prolazi, uključujući i nas ljude. Čitam i osluškujem
koga više nema među nama. Svjestan sam da sa svakim poznanikom, dragim licem,
čestitom dušom, koja se preseli na drugi svijet odlazi i dio mene. Navikao sam
se na odlazak najbližih milih i dragih ali me iznenadi vijest da mi je prvi
komšija u zgradi, umro'. 
Otišao
je i Muhamed ef. Ibrišimović, poznati imam iz Čelića. Imam kojeg su ljudi iz
sela i čaršija ispod zelene Majevice željeli vidjeti na mevludima i čuti njegov
lijepi i gromki glas. Nije bilo dženaze u Čeliću i okolici a da nije pozivan
ovaj imam. Muhamed ef. i Ahmed ef. Abdurahmanović bi učili suru ,,La uksimu ''
po pola, ako bi se zajedno našli na nekoj dženazi. Potrefio sam se na odmoru u
rodnom kraju kada su javili da je preselio Muhamed ef., dženazu je predvodio
čestiti hafiz Šemsudin Kavazović.
Nemalo
izza toga javiše da je i čestiti hafiz Šemsudin Kavazović, blagi insan,
uspješni domaćin i pčelar, uzoriti otac, vrijedni imam i daroviti muallim
otišao. Sjećam se kada sam bio u Vjersko-prosvjetnoj komisiji (Predsjednik je
bio cijenjeni Osman ef. Kavazović) i obilazeći više od 30 džemata na području
Odbora IZ Brčko i Čelić, došli i u Maoču i hafiza Šemsudina ef. Kavazovića zatekli
kao kakvog mladića, imama sa puno energije, osmjehnutog lica i očinskog
rječnika. Zatekli smo velki broj djece u mektebu, vidjeli besprijekorno vođenu
bilježnicu o pohađanju djece u mektebu, čistu učionicu. Najvažnije, mektepska djeca
su mu bila na najvišem stepenu postignutog znanja. Hafiz Šemsudin je bio za
primjer uspješnosti nama muallimima i nama imamima.
Javiše
da je otišao i Ahmed ef. Abdurahmanović, imam, vaiz i zaštitni znak Čelića.
Koliko je puta bio gost u džamiji u Vražićima dok sam bio imam u tom džematu.
Bio je rado viđen i pomno saslušan vaiz. 
